SAMEN IN HETZELFDE SCHUITJE | AVOND 2

 

Drie avonden als poging om de groei naar een eengemaakte parochie Willebroek in goede banen te leiden. Uitgangspunt was en is het verhaal van Noach. De eerste avond draaide vooral rond het water: Woelig water dat zorgt voor deining en de tegenstelling hiervan: een kalme zee die rust brengt. Twee beelden van water als metafoor voor wat mensen van de vier geloofsgemeenschappen verontrust, bezorgd maakt of vertrouwen in de toekomst wekt.

 

De ark

Tijdens de tweede avond staat een tweede element uit het Noachverhaal centraal: de ark. De ark als beeld voor de kerk. Een kerk die in woelig water vaart maar tevens door dat water gedragen wordt en levenskracht krijgt.

 

Welk hout gebruiken we?

Een eerste vraag is: welk hout gebruiken we om de ark te bouwen? Wat is onze sterkte, wat is er voorhanden om de gedroomde geloofsgemeenschap/parochie uit te bouwen en te bemoedigen? Als ondernemende mensen kriebelt het bij ieder van ons om plannen uit te tekenen en te realiseren, dit vanuit onze persoonlijke visie op het gebeuren. Maar we zijn maar een klein en tijdelijk schakeltje van de keten. God kijkt met een goddelijk oog, kijkt anders dan wij, kijkt niet naar de onmiddellijkheid, niet naar het deel, maar naar het geheel.

 

Welke kamers voorzien we?

Tweede vraag: welke ruimtes willen wij in de ark? Angst of ellebogenwerk hoeven niet, er is immers plaats genoeg. We mogen best ambitie hebben: gaan voor vele kamers en meerdere verdiepingen. God laat de grootst mogelijke verscheidenheid toe. Noach nam naast zijn familie een paar van alle dieren, reine én onreine. In het spoor van Noach is het niet aan ons te oordelen wie wel, wie niet: barmhartigheid en mededogen zetten de toon.

 

Open of gesloten?

Derde en laatste vraag: bouwen we ook openingen in de structuur van de ark, de kerk, de parochie? Buiten wordt dan binnen en omgekeerd.

De antwoorden op deze drie vragen leest u hopelijk overzichtelijk genoeg samengebracht in het bijhorend beeldmateriaal. De woorden zijn gewikt en gewogen. Ze zijn een vrij volledig samenraapsel van wat tijdens de tweede avond door de aanwezigen gedacht en geformuleerd werd.

 

Tot slot: wat denkt paus Francisus over het begrip ‘parochie’?

‘Het begrip ‘parochie’ is niet achterhaald, het kent een groot aanpassingsvermogen, een verscheidenheid aan vormen, veel kan in vraag gesteld.’

 

 

 

 

 

 

 

Joomla! Foutopsporingsconsole

Sessie

Profielinformatie

Geheugengebruik

Database queries