MEIMAAND, BEDEVAARTMAAND…EN EEN ONVERZICHT VAN DE PLAATSELIJKE SCHERPENHEUVELBEDEVAARTEN

  

Met de meimaand in het verschiet, meimaand, Mariamaand… komt ook het bedevaartseizoen weer op gang. Het is een eeuwenoude traditie dat mensen uit de dagelijkse gewoonte stappen om ergens een bedevaartsoord te gaan bezoeken. Wat drijft hen? Wat zoeken ze? Wat doet mensen op weg gaan naar dat vage onbekende?

 

 

Bedevaartsoorden in diverse maten en kleuren

Bedevaartsoorden, je vindt ze in alle maten en op veel verschillende manieren. Soms hebben mensen er iets bovennatuurlijks meegemaakt, hebben ze er iets ervaren dat ze met hun normale logica niet kunnen verklaren. Voorwerp of liever persoon van devotie is vaak Maria. De verschijning aan enkele uitverkorenen of een of ander miraculeus verschijnsel kan de plek tot aantrekkingspool maken voor velen. De meest bekende plaatsen van Maria-verering kennen we: Lourdes, Fatima, en dichter bij ons: Halle, Scherpenheuvel, Oostakker, Kalfort, om zeker het eigen Blaasvelds kapelletje van Onze-Lieve-Vrouw van de veertien Bunders niet te vergeten… Maar ook andere plaatsen werden in de loop der eeuwen populaire bedevaartsoorden. Redenen zijn legio waarom mensen in de loop van de geschiedenis besloten om op weg te gaan naar net die bepaalde plaats. Omdat er iemand waar ze grote verering voor hadden gewoond heeft. Omdat het een centrum van geloof is, omdat misschien iemand belangrijk uit hun geloofscultuur er begraven ligt en ze het graf willen bezoeken…

  

Een schoolvoorbeeld

De weg naar Santiago de Compostella is weer helemaal in. Sinds de Middeleeuwen al trokken duizenden, misschien miljoenen bedevaarders te voet, gewapend met Sint-Jacobsschelp en staf, naar het graf waar volgens de overlevering de apostel Jacobus begraven zou liggen. De camino, de weg naar Compostella is vandaag, na enkele honderden jaren in de vergetelheid te zijn geraakt, weer erg populair en honderden pelgrims bewandelen hem jaarlijks richting Spanje, Compostella. Bedevaartsoorden kunnen zo verschillend zijn, maar allemaal hebben ze één ding gemeen: ze oefenen een aantrekkingskracht uit op mensen, doen mensen op weg gaan.

  

Tochtgenoten

Op bedevaart gaan doe je eigenlijk te voet. Voor wie die lat te hoog ligt, fysisch, of om welke reden dan ook, kan het natuurlijk ook met de huidige moderne middelen: met de fiets, wagen, de autobus trein of vliegtuig. Gemeenschappelijk vervoer wordt meestal meer geapprecieerd, omdat daar toch nog een gevoel heerst van “samen” op weg te zijn. Op bedevaart gaan wordt dan een groepsgebeuren, iets wat je samen doormaakt.

  

Voetbedevaart: de weg wordt je vriend

Maar de echte pelgrim gaat natuurlijk te voet. In een maatschappij waar tijd geld is, waar snelheid steeds belangrijker wordt, is het geen evidentie om op stap te gaan, gewoon te voet, je wandelschoenen aan te trekken en de tijd te laten voor wat het is. De pelgrim neemt eigenlijk de tijd. Op stap gaan, dat doe je met de mogelijkheden die je zelf in je hebt, je kan maar zo snel gaan als je eigen lichaam het toelaat, je wordt geconfronteerd met je eigen beperkingen, je eigen menselijke, fysische grenzen worden duidelijk. De weg die je aflegt wordt je vriend die je de tijd geeft om anders te kijken naar de wereld, te voet zie je meer en anders. Veel bedevaarders zeggen achteraf dat het de weg die ze wandelden was die belangrijk werd, misschien meer dan het doel zelf. Eenmaal het doel bereikt, is de tocht voorbij, en laat het voor velen nu net de tocht zelf zijn, het wandelen, het onderweg zijn, die hen gelouterd heeft in hun pelgrim zijn.

  

Een bedevaarder getuigt

Zelf heb ik het al vele jaren mogen ervaren. Tijdens onze jaarlijkse bedevaart naar Scherpenheuvel. Hoe we telkens weer op die vrijdagavond in die kleine kerk samenkomen om zegen te vragen over de tocht die we gaan aanvatten en dan, als aarzelende individuen toch nog, de tocht aanvatten. Mooi is het dan om te ervaren wat er gebeurt tijdens de tocht: het nachtelijke wandelen, hoe de wereld langzaam indommelt in de nacht, de stiltes die vallen, maar ook de gesprekken die, wat gedempt, gehouden worden. Vaak erg diepe gesprekken, die alleen daar, op die weg gevoerd kunnen worden. De dingen die alleen daar aan elkaar toevertrouwd kunnen worden. Mooi is het om te ervaren hoe die groep, in het ontwakende ochtendlicht naar elkaar toegegroeid is, de passie waarmee sommigen het einddoel voor ogen houden, de ontroering wanneer dat einddoel bereikt wordt en de broederlijkheid, zusterlijkheid, waarmee tochtgenoten elkaar in de armen vallen, elkaar proficiat wensen met het beëindigen van de tocht.

  

Waarom overleeft het ‘op bedevaart gaan’ in onze rationele dagen?

Op bedevaart gaan? Waarom? Wat bereik je er mee? Evenzeer als er zoveel verschillende mensen zijn, zijn ook de redenen waarom mensen op bedevaart trekken verschillend. Sommigen zoeken genezing, anderen troost, mensen gaan op weg uit dankbaarheid, om te bidden voor wie niet meer op weg kan gaan, misschien zoeken sommigen hoop voor een zaak die hen hopeloos lijkt. ‘ En krijgen ze dat dan?’, zullen sommigen vragen. Misschien, misschien niet, wie zal het zeggen? Vast staat dat het kaarsje dat ze branden, het stil gebed dat ze misschien prevelen, in hen tot leven komt, samen komt met de verbondenheid, het grote wij-gevoel die op die voor hen speciale plek heerst, dat het een ervaring wordt van gezegend te zijn. Je moet het meegemaakt hebben. Er zijn dingen die je aan mensen niet uitgelegd krijgt, als ze het niet zelf ervaren hebben. Heeft op bedevaart gaan nut? Als ik zie hoe mensen gesterkt terug komen van de tocht, psychisch dan, als ik de verbondenheid zie, hoe mensen elkaar vinden en weervinden, als ik de hoop in sommige mensen hun ogen zie, het vertrouwen dat hen niet in de steek laat, dan durf ik te beweren dat op bedevaart gaan mensen beter maakt. Het kan deugd doen om even, al is het maar één dag, enkele dagen, een weekend misschien, uit je normale sleur te stappen, letterlijk, om alles achter je te laten en ruimte te scheppen voor andere dingen, tijd anders te laten verlopen. Te mogen ervaren dat leven ook op een andere manier kan, het verandert mensen, positief. En positieve mensen, veranderen de wereld ten goede.

      

DE SCHERPENHEUVELBEDEVAARTEN VAN DE PAROCHIE WILLEBROEK

EEN OVERZICHT

 

 

 

Ook Blaasveld, Tisselt, Heffen, Heindonk en Willebroek hebben hun respectievelijke Scherpenheuvelbedevaarten, samen of apart. Hieronder de bedevaarten chronologisch op een rij. Tisselt houdt bovendien de oude kruisprocessie in ere en schenkt net als elders in Willebroek bijzondere aandacht aan de Mariakapelletjes. Van harte uitgenodigd hier of in Scherpenheuvel.

   

Maandag 2 mei – kruisprocessie Sint-Jan de Doper Tisselt

Sommigen herinneren het zich nog uit hun kindertijd : met het kruis voorop trok vroeger de processie op één van de drie dagen voor Ons-Heer-Hemelvaart zingend door de lentevelden om de zegen over de vruchten af te smeken. Op initiatief van de Tisseltse Landelijke Gilde wordt de kruisprocessie - zij het in beperkte vorm - in ere gehouden. Iedereen wordt uitgenodigd voor een biddend samenzijn op maandag 2 mei om 19.30 u op het bedrijf van Francis De Maeyer, Blaasveldstraat 155, waar er ter plekke de eucharistie wordt gevierd.

  

Dinsdag 10 mei - busbedevaart Sint-Amandus Blaasveld en Sint-Amandus Heffen

1ste opstap 8.30u kerk Blaasveld, 2e garage Termens Blaasveld, 3e HUBO Heffen.

10.30u eucharistieviering gevolgd door een kleine kruisweg (voor wie kan), daarna middagmaal in Scherpenheuvel en terugkeer via Averbode met afstap.

Deelname: 15€, inschrijving via Marieke Peeters, Antoinette Verbesselt of Marie-Jeanne De Vleeschouwer.

  

Vrijdag 13 mei tot Pinksterzondag 15 mei – voetbedevaart Tisselt

De voetgangers verzamelen op vrijdag 13 mei om 21.20u in de kerk voor een korte zendingsdienst. Hierna vertrekken ze langs de vertrouwde weg naar Scherpenheuvel.

Zaterdag om 14.30 u verzamelen de bedevaarders aan de basiliek, samen met de Willebroekse voet- en busbedevaartgangers en allen die de groep per fiets of auto komen vervoegen. Rozenkransgebed en daarna kruisweg. Aansluitend is er om 16.00 uur de H. Mis in de basiliek.

De voetgangers worden op Pinksteren rond 16.00u terug aan de kapel van het Hofland verwacht vanwaar het in processie naar de kerk gaat voor de slotplechtigheid om 16.15u.

Nog informatie nodig, dan kan je terecht bij Jan Huysmans (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.) tel: 0475 73 88 67]

  

Vrijdag 13 mei tot Pinksterzondag 15 mei – voetbedevaart Willebroek

Vertrek aan de Sint-Niklaaskerk op vrijdag 13 mei om 20.30u, terug op zondag 15 mei rond 17.20u aan dezelfde kerk.

Volgwagens voor de bagage en bezemwagen zijn voorzien, alsook verzorging onderweg door het Rode Kruis op de verschillende rustposten en bij aankomst.

De gebedsdiensten, rozenkrans, kruisweg en Eucharistieviering op zaterdag in Scherpenheuvel zijn samen met de bedevaart van Tisselt.

Inlichtingen en inschrijvingen bij F.Deferme, Vaartstraat 56 Willebroek. gsm 0498 246347

Vrijdag 29 april om 20u: film- en inschrijfavond in De Twijg

  

Zaterdag 14 mei – busbedevaart Sint-Niklaas Willebroek

Deze busreis wordt ingelegd door het bedevaartcomité

Opstapplaatsen:

Willebroek : kerk Sint-Niklaas om 8u, parking Lidl om 8u10, kerk H.Kruis om 8u20u

Blaasveld : kerk Sint-Amandus om 8u30u

Vertrek terug in Scherpenheuvel om 18u. Deelname 12 €                                    

Inlichtingen en inschrijven bij :

François Deferme, Vaartstraat 56 Willebroek gsm 0498 24634

Octa Put, Dendermondsestwg 77, Willebroek  

René Cortebeeck, Berkenlei 17, Willebroek

   

Joomla! Foutopsporingsconsole

Sessie

Profielinformatie

Geheugengebruik

Database queries